Vreugdemoment in het geloofsleven
Geplaatst op 25-11-2016 in Blog.
Geen rouw?
Woensdagavond 23 november, de avond is (alweer) verstreken. Ik maak me klaar voor mijn nachtrust. Terwijl ik mijn tanden poets en mijn haar borstel schiet het door me heen “ zondag is het avondmaal”. Waarom denk ik daar nu pas aan? De week is al over de helft. Met een schuldgevoel ga ik naar bed, maar ik slaap er niet minder om.
Donderdag 24 november, mijn werkdag zit erop. Onderweg naar Elspeet, om mijn dochter op te halen denk ik terug aan mijn gedachten van gisteravond “zondag is het avondmaal”. Op de achtergrond hoor ik de muziek die ik heb opstaan, “Maranatha” . Een lied van de nieuwe CD van Sela (een echte aanrader, die nieuwe CD). Ik hoor de woorden: “Wanneer komt de dag, wanneer oh God, zal de nacht voorgoed ten einde zijn? Komt de tijd dat alles anders wordt. Er geen tranen en geen rouw meer zijn.”
Met een moeizame en moeilijke periode achter mij kan ik die woorden ten diepste niet begrijpen. Geen rouw? Rouw is de afgelopen jaren zo vaak gepasseerd, niet alleen bij mij. Ik las laatst een noodkreet van een moeder die het overlijden van haar baby niet kan verwerken. Je leest over oorlogen en wordt bang gemaakt door wereldmachten die steeds meer macht lijken te krijgen.
En dan: “ Wanneer komt de dag… Komt de tijd dat alles anders wordt. Er geen tranen en geen rouw meer zijn”.
Wat een schoon vooruitzicht.
Een juichend hart
Terug naar het avondmaal, ik merk dat mijn verlangen groot is om zondag aan te gaan. Uitzien naar dat vreugdemoment in je geloofsleven, stralend als een bruid omdat je voor dat moment, aan de tafel, met Jezus verenigd wordt. Samen met zoveel gemeenteleden. De nacht is voor een moment voorbij, even niet denken aan rouw en even geen tranen (of tranen van vreugde), maar een juichend hart omdat ik Jezus ontmoet aan Zijn tafel.
Voorbereiding
Donderdagavond 24 november. Mijn gedachten van woensdagavond en het moment in de auto op donderdagmiddag hebben mij geïnspireerd om deze blog te schrijven. Mijn voorbereiding op aanstaande zondag. Weer heb ik Sela opstaan (misschien ben ik wel fan). Ik lees Psalm 91: Gods bescherming in gevaren. In vers 11 lees ik: “Want Hij zal voor u (ik lees mij) Zijn engelen bevel geven dat zij u (mij) bewaren op al uw (mijn) wegen”. Omdat Jezus heeft gedaan wat ik niet verdien, geeft God mij deze mooie belofte uit Psalm 91. Voor mij reden genoeg om zondag avondmaal te vieren. Ook al komt mijn voorbereiding dan pas op donderdagavond ;-)…
Ik hoop dat ik je mag ontmoeten aan Zijn tafel. Een goede voorbereiding voor zondag!
Met vriendelijke groet,
Mendy Pluim