Het voelt als eenheid

Geplaatst op 02-10-2016 in Blog.

Zondagmorgen 2 oktober, 11.15 uur, de deuren van de kerk staan open. Er komen veel mensen aan om samen te komen en Gods woord te horen. Samen met een geliefde vriendin mag ik bij de deur staan om al deze mensen welkom te heten.

Iedereen komt opgewekt en zeker uitgeslapen, de kerk binnen en ik schud ze de hand. Erg leuk om iedereen eens echt gedag te zeggen! Welkom, Goede morgen, Fijne dienst, Leuk dat u er bent…  Een aantal mensen zijn niet gewend aan het ontvangen van een hand, hen zeg ik enkel goede morgen, zonder hand. Zeker niet minder gemeend.

Dan komt er een wat oudere dame aan lopen. Ik geef haar een hand en heet haar welkom. Maar ze loopt niet naar binnen. ‘Ik kom uit Capelle aan de IJssel en ik heb al een dienst gehad, maar ik hoor zoveel ik kom even om de hoek kijken’. Terwijl ze toekijkt en ik een praatje met haar maak vertelt ze me ongeveer drie keer hoe fantastisch mooi ze dit samenkomen vindt, prachtig! Zo mooi! Hier ben ik blij mee.

Er komt nog een aantal mensen aan, ik wens ook hen een fijne dienst. De dienst start bijna en mijn gastvrouw-taak  zit er op. Ik hoor de vrouw het nog zo zeggen: ‘Wat ziet het er prachtig uit, wat mooi, zoveel mensen’. Even probeer ik haar nog te vinden, maar ze is al weg. Toch denk ik nog even aan haar woorden, ze hebben indruk op me gemaakt!

De dienst is prachtig en dan het laatste lied… “Daar zal ik mijn Heer ontmoeten, luist’ren naar zijn liefdesstem, daar geen rouw meer en geen tranen, in het Nieuw Jeruzalem”. De samenzang van dit lied roept het gevoel van eenheid op, ik zie wat mensen tranen wegpinken, en iedereen zingt uit volle borst mee. Buiten, na de dienst wordt de eenheid door meerdere mensen benoemd, wat is het mooi om zo gemeente te zijn!

Thuis lees ik Efeze 2: 18-22 over de opbouw van de gemeente. Wat ben ik dankbaar en blij dat we een gemeente mogen vormen waar de Geest van God aanwezig is en wat door mensen die om het hoekje kijken ook zo wordt ervaren. Ik voel zelfs een stukje trots, maar laten we hierbij niet vergeten;  Christus heeft ons gemaakt tot wat wij nu zijn: in Christus Jezus geschapen om de weg te gaan van de goede daden die God mogelijk heeft gemaakt! (Efeze 2: 10)

Uw gastvrouw van zondag 2 oktober.